रात्र बरीच झाली होती. तरीही ऋतिकने मोठी गाडी काढली आणि आम्ही चौघेही घराबाहेर पडलो. (प्रियंकाने एक विडींग गिफ्ट ऑर्डर घेतली होती. त्या कामासाठी आम्ही चौघेही भिडलो होतो. शक्य तेवढे काम पूर्ण करून फायनल हात दुसर्‍या दिवशी द्यायचा ठरला. सगळेच थकून गेलो होतो. मग घरी जेवणा ऐवजी बाहेर खाण्याचा प्लॅन बनवला गेला.) मी प्रियंका आणि ऋतिकच्या व्यावसायिक गप्पा ऐकत होतो. या दोघांनी आर्ट अ‍ॅण्ड क्राफ्टचा व्यवसाय सुरू केला होता हे मला माहित होते. पण त्यांचे काम नेमके कसे चालते? त्यात काय काय करायचे असते? काय प्रोडक्ट आहे? हे मला जाणून घ्यायचे होते. मी याच गोष्टीसाठी समजून घेण्यासाठी गोव्याला आलो होतो. आज तिचे वर्करूम जेव्हा पहात होतो. आर्ट अ‍ॅण्ड क्राफ्टमधील एकही गोष्ट आजपर्यंत पाहिली नव्हती ती मी इथे बघत होतो. इतक्या सुंदर, मोहक आणि मन वेधून घेणार्‍या वस्तु होत्या. पेपर्स, कलर्स, लाकूड, लोखंड, कॉपरपासून अशा भरपूर वस्तू, गिफ्ट अजून कशा-कशापासून कायकाय तयार केले होते. बापरे... खरंच असे वाटत होते की ही दुनियाच खूप निराळी आहे. मनाने केलेली कल्पना ती प्रत्यक्षात समोर पहात होतो. असं वाटत होते की या कल्पनेतू...
नकळत घटना लिहिण्याची सवय लागली. Unknowingly, I developed the habit of writing down events.